กรีนพีซ เปิดผลการตรวจสอบเเบรนด์จากขยะพลาสติกในไทย ภายใต้เเนวร่วม 42 ประเทศ ทั่วโลก หวังรณรงค์บริษัทผู้ผลิตลดใช้พลาสติกครั้งเดียวทิ้ง เรียกร้องความรับผิดชอบต่อสิ่งเเวดล้อม

แทนที่รัฐบาลจะออกมาแถลงว่าเหตุการณ์ที่บางสะพานไม่ใช่น้ำท่วมแค่น้ำไหลบ่ารัฐควรสอบสวนเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานของกรมชลฯรวมทั้งหน่วยงานอื่นว่าได้ปฏิบัติแผนเผชิญเหตุอุทกภัยของจังหวัดหรือไม่

“…ผลกระทบทางเศรษฐกิจ โรงงานผู้นำเข้าที่ต้องพึ่งพาวัตถุดิบจากต่างประเทศ ประมาณปีละ 40,000-50,000 ตัน จะต้องเลิกประกอบกิจการ เนื่องจากขาดแคลนวัตถุดิบ โดย E-Waste ที่เกิดจากโรงงายภายในประเทศ มีปริมาณเพียงปีละ 7,500 ตัน หากใช้วัตถุดิบภายในประเทศจะต้องจัดหาจากแหล่งชุมชน ซึ่งส่วนใหญ่ผู้รับดำเนินการคัดแยกขยะชุมชนส่วนนี้ไม่มีการจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างถูกต้องตามกฎหมายและหลักวิชาการ…”

ความสำเร็จของงานวิจัยนี้ไม่ได้อยู่ที่เทคโนโลยี แต่อยู่ที่การใช้ ‘ข้อมูล-ความรู้’ มาแก้ไขปัญหาให้ชุมชน ทำให้ชุมชนมีทางเลือกในการจัดการขยะพลาสติกที่สร้างมูลค่าได้มากกว่าการเก็บรวบรวมเพื่อขายต่อเท่านั้น โดยเฉพาะขยะประเภทถุงหรือฟิล์มพลาสติกชนิด PP และ PE ที่ไม่สามารถนำไปรีไซเคิลได้

สาเหตุของการเกิดฝุ่นขนาดเล็ก PM2.5 ในกรุงเทพฯ มาจากยานยนต์ที่เราใช้กัน และอีกส่วนมาจากการกระจายของมลพิษทางอากาศจากโรงไฟฟ้าถ่านหินที่อยู่ในเขตชายฝั่งทะเลตะวันออกโดยเฉพาะเขตมาบตาพุดจังหวัดระยอง