เห็นข่าวระเบิดเกือบ 20 จุดในเขตอำเภอเมือง จ.ยะลา เมื่อค่ำวันที่ 25 ต.ค.ที่ผ่านมา (ไม่กี่ชั่วโมงก่อนเขียนคอลัมน์นี้) ทำให้นึกถึงเหตุการณ์ “ดับเมืองยะลา” เมื่อวันที่ 14 ก.ค.2548 หรือกว่า 6 ปีก่อนขึ้นมาถนัดใจ แม้ความรุนแรงและจำนวนเหตุร้ายจะไม่เท่ากัน แต่ถ้าถามถึงอารมณ์ความรู้สึกแล้วต้องบอกว่า...ใช่เลย!

มีความเคลื่อนไหวที่น่าสนใจหลังเกิดกรณีทหารพรานยิงรถต้องสงสัยจนทำให้ประชาชนเสียชีวิต 4 ราย และบาดเจ็บอีก 4 รายในท้องที่ ต.ปุโละปุโย อ.หนองจิก จ.ปัตตานี เมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ 29 ม.ค.ที่ผ่านมา โดยล่าสุดแม่ทัพภาคที่ 4 ได้เปิดวงพูดคุยแบบเปิดใจกับผู้นำท้องถิ่น ผู้เสียหาย และครอบครัวผู้สูญเสียจากเหตุการณ์ดังกล่าว

ศูนย์รับแจ้งเหตุฉุกเฉิน กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า (ศจฉ.กอ.รมน.ภาค 4 สน.) รายงานความสูญเสียจากเหตุการณ์ความไม่สงบในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้และ 4 อำเภอของ จ.สงขลา ตั้งแต่เดือน ม.ค.2547 ถึงวันที่ 31 ส.ค.2554 มีจำนวนผู้เสียชีวิต 4,417 ราย

นราธิวาสป่วนหนัก ดักบึ้มรถกระบะของชาวบ้านหาของป่าที่ระแงะ ตูมสนั่นรถขาดสองท่อน สังเวย 6 ศพ สาหัส 1 ทหารพรานเข้าตรวจจุดเกิดเหตุเหยียบกับระเบิดซ้ำเจ็บอีก 2 ระแงะวุ่นขึงป้ายผ้าเขียนข้อความขู่แก้แค้นเหตุการณ์ตากใบ พร้อมวางระเบิดทั้งจริงทั้งปลอมรวม 3 จุดโชคดีกู้สำเร็จ ส่วนที่ตากใบระเบิดในสวนยางตำรวจขาขาด บันนังสตาร้อน บึ้มอีก 2 จุดรถ ตชด.-ทหารพราน เจ็บระนาว

เหตุจลาจลที่เรือนจำจังหวัดสงขลา ไม่ใช่ปัญหาพื้นๆ แค่เรือนนอนแออัด แต่ยังมีอีกหลายประเด็นที่ซุกอยู่ใต้พรม