เหตุการณ์ร้ายที่กำลังบานปลายและส่งผลต่อการแก้ไขปัญหาความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ คือเหตุการณ์ทหารพรานยิงรถกระบะต้องสงสัยจนมีผู้เสียชีวิตถึง 4 ราย บาดเจ็บอีก 4 ราย และรอดคมกระสุนหวุดหวิด 1 คน ที่ ต.ปุโละปุโย อ.หนองจิก จ.ปัตตานี เมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ 29 ม.ค.ที่ผ่านมานั้น ไม่ใช่ครั้งแรกที่การกระทำของเจ้าหน้าที่รัฐกลายเป็น "น้ำผึ้งหยดเดียว" ที่สร้างกระแสความไม่พอใจและหวาดระแวงในหมู่ชาวบ้าน

นอกจากข่าวการตั้งประธานบีอาร์เอ็นคนใหม่ คือ นายดูนเลาะ แวมะนอ แทน นายสะแปอิง บาซอ ที่เสียชีวิตไป พร้อมตั้ง นายอดุลย์ มุณี ขึ้นมาแทนนายดูนเลาะในตำแหน่งเลขาธิการบีอาร์เอ็น ควบเก้าอี้เดิมที่นั่งอยู่ คือหัวหน้าฝ่ายการเมืองสภาองค์กรนำของบีอาร์เอ็นแล้ว

แม้เหตุผลของการตัดสินใจเข้าร่วมขบวนการที่อ้างอุดมการณ์แบ่งแยกดินแดนอย่าง "บีอาร์เอ็น" ของวัยรุ่นที่ชายแดนใต้ในปัจจุบันจะถูกบอกเล่าผ่านสื่อมาแล้วหลายครั้ง แต่เรื่องราวลักษณะนี้ก็ยังน่าสนใจอยู่เสมอ

มีประเด็นเกี่ยวกับไฟใต้ที่หลายคนข้องใจมาตลอดก็คือ ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนมีตำรวจ ทหาร อยู่เต็มไปหมด แต่ทำไมคนร้ายยังก่อเหตุรุนแรงได้ ทั้งยิง ทั้งระเบิด ทั้งเผา หลายๆ ครั้งก่อเหตุในเขตเทศบาลเมืองเลยด้วยซ้ำ

ส่วนปฏิบัติการและรับแจ้งเหตุฉุกเฉิน ศูนย์ปฏิบัติการร่วมทางยุทธวิธี กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า (กอ.รมน.ภาค 4 สน.) ได้สรุปสถิติเหตุการณ์ความไม่สงบในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้และบางส่วนของ จ.สงขลา ในห้วงเดือน เม.ย.2557 ว่า เกิดเหตุการณ์ความไม่สงบขึ้นทั้งหมด 50 ครั้ง