วันศุกร์ที่ 9 ม.ค.58 เป็นอีกวันหนึ่งที่ต้องบันทึกไว้ว่ายังคงเกิดการใช้ความรุนแรงกันภายในโรงเรียนปอเนาะที่ จ.ปัตตานี ณ ปีที่ 11 ของไฟใต้รอบใหม่

"รัฐควรนำงบประมาณไปซื้อกล้องวงจรปิดติดตามสถานที่ต่างๆ ดีกว่านำไปซื้ออาวุธให้เจ้าหน้าที่ทหาร และควรปรับการใช้ยุทโธปกรณ์เสียใหม่ ไม่ใช่นำรถฮัมวี่ติดอาวุธหนักเข้าไปใช้ในการแก้ปัญหา เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ไม่ใช่สภาวะสงคราม แต่เป็นเหตุการณ์ลอบทำร้าย รวมทั้งควรนำงบประมาณไปพัฒนาชาวบ้านให้แข็งแกร่งขึ้น เพื่อให้เขาได้เป็นหูเป็นตาให้กับเจ้าหน้าที่รัฐ"

"ผมจะไปแก้ปัญหาภาคใต้ และขอให้ความมั่นใจกับทุกๆ คนว่า เมื่อผมมารับตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 4 ผมจะให้ความเป็นธรรมต่อทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการ ทหาร ตำรวจ เราต้องรวมกันได้ ราษฎรที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมจะต้องหาทางแก้ไข ปัญหาผู้มีอิทธิพลต้องหาข้อมูลว่า อะไรเป็นเงื่อนไขการแตกแยกของคนไทยมุสลิมและไทยพุทธเราต้องขจัดออกไป ความสัมพันธ์ระหว่างคนไทยและมาเลเซียจะต้องยกระดับอันดีต่อกัน..."

เป็นที่ทราบกันดีแม้แต่หน่วยงานด้านความมั่นคงของไทยเองว่า ขบวนการแบ่งแยกดินแดนในจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยเฉพาะ "บีอาร์เอ็น" หรือขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานีนั้น มีอุดมการณ์สูงสุดอยู่ที่ "เอกราช" เพียงอย่างเดียว ไม่มีเจรจา

แม้เหตุระเบิดในเขต อ.เมือง จ.ยะลา เมื่อค่ำวันที่ 25 ต.ค.ที่ผ่านมาจะไม่ได้เป็นครั้งแรก แต่ก็มีน้อยครั้งที่จะเกิดระเบิดมากมายหลายสิบลูกในคราวเดียว หลายคนนำไปเทียบกับเหตุการณ์ "ดับเมืองยะลา" เมื่อปี 2548 แต่ครั้งนั้นช่วงเวลาของการโจมตียังไม่ยาวนาน ผิดกับครั้งนี้ที่มีระเบิดดังตั้งแต่ช่วงพลบค่ำจนถึงเกือบเที่ยงคืน สภาพเหมือนกับอยู่ในสนามรบก็มิปาน