
คนยะหริ่งครึ่งพันร่วมละหมาดฮายัต ไม่เอา “โรงไฟฟ้าขยะยามู” ซัดนายทุนเมินประชาชน หวั่นเกิดเหตุความไม่สงบซ้ำรอยบึ้ม “โรงไฟฟ้าโซลาร์เซลล์” สุดท้ายโทษคนพื้นที่ กระแสคัดค้านลามถึงจะนะ ชง กมธ.สภาฯ ไม่เอาขยะข้ามถิ่น
ความเคลื่อนไหวของภาคประชาชนและเครือข่ายในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ในการออกมารวมตัวแสดงพลังคัดค้านโครงการโรงไฟฟ้าพลังงานขยะ กำลังทวีความเข้มข้นขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งในพื้นที่ อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี ที่ถูกระบุว่ากระบวนการขาดความโปร่งใสและตั้งอยู่ในพื้นที่เสี่ยงน้ำท่วม ประชิดชุมชน
อ่านประกอบ : ฮือค้าน! “โรงไฟฟ้าขยะปัตตานี 2 พันล้าน” พบบริษัททุนจีนชนะประมูล!
อ่านประกอบ : ผ่าปมโรงไฟฟ้าขยะพันล้าน (1) เครือข่ายรักษ์ยามู โวยตั้งทับพื้นที่รับน้ำ!
อ่านประกอบ : ผ่าปมโรงไฟฟ้าขยะพันล้าน (2) ตะลึง..ภูเขาขยะหนองแรต!
อ่านประกอบ : ผ่าปมโรงไฟฟ้าขยะพันล้าน (3) กอ.รมน.แพร่คลิปเคลียร์กระแสต้านยามู
นอกจากนั้นยังมีพี่น้องประชาชนในพื้นที่ อ.จะนะ จ.สงขลา ที่รวมตัวกันยื่นหนังสือถึงคณะกรรมาธิการของสภาผู้แทนราษฎร เพื่อตั้งคำถามถึงความคุ้มค่าและผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม

ที่ จ.ปัตตานี นายอารีฟีน โสะ นักกิจกรรมและนักเคลื่อนไหวทางการเมืองในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เปิดเผยถึงความเคลื่อนไหวของ “เครือข่ายรักษ์ยามู” และเครือข่ายใน อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี ว่า ทางกลุ่มได้จัดกิจกรรมละหมาดฮายัตขอพรเพื่อให้การคัดค้านโรงไฟฟ้าขยะในพื้นที่ ต.ยามู ประสบชัยชนะ โดยมี ประชาชนออกมาร่วมแสดงพลังกว่า 500 คน พร้อมจัดเวทีประชาคมเรียกร้องให้ยกเลิกโครงการโดยด่วน
นายอารีฟีน ระบุว่า พื้นที่ดำเนินโครงการไม่มีความเหมาะสม เนื่องจากเป็นพื้นที่น้ำท่วมน้ำหลาก ซึ่งขัดต่อระเบียบของกระทรวงมหาดไทยและของจังหวัด อีกทั้งยังเป็นแหล่งเศรษฐกิจและแหล่งอาหารที่สำคัญของชาว อ.ยะหริ่ง
“การดำเนินโครงการนี้ที่ผ่านมาขาดความชอบธรรมในเรื่องกระบวนการมีส่วนร่วม และเป็นการละเมิดสิทธิชุมชน การที่ชาวบ้านออกมาส่งเสียงเพื่อให้ยกเลิกโครงการจึงเป็นสิทธิขั้นพื้นฐาน หากยังมีหน่วยงานรัฐหรือกลุ่มทุนพยายามดื้อดึง ย่อมสะท้อนว่าประชาชนไม่ได้อยู่ในสมการของการพัฒนา สิ่งที่พวกเขาคาดหวังคือกำไรโดยไม่ฟังเสียงของประชาชน” นายอารีฟีน ระบุ

ด้าน นายบัณฑิต อับดุลบุตร (กูอเล็ก) อดีตประธานชมรมกำนันผู้ใหญ่บ้านอำเภอยะหริ่ง และเป็นผู้อยู่อาศัยใน ต.ยามู ตั้งข้อสังเกตถึงมิติความมั่นคงและผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม โดยบอกว่า ที่ผ่านมาใน อ.ยะหริ่ง มีโครงการโรงไฟฟ้าโซลาร์เซลล์ที่บ้านท่าพง (ต.ตะโละกาโปร์) ซึ่งแทบไม่มีผลกระทบต่อชุมชน แต่กลับถูกลอบวางเพลิงและวางระเบิด ขณะที่โรงไฟฟ้าขยะที่ ต.ยามู มีตัวอย่างผลกระทบให้เห็นแล้วที่ จ.ปราจีนบุรี ทั้งเรื่องน้ำเสีย มลพิษปนเปื้อน และกลิ่นเหม็น
“ผมเป็นห่วง ถ้าโรงไฟฟ้าขยะตั้งขึ้นมาแล้วมีผลกระทบจริงๆ แล้วเกิดเหตุความไม่สงบขึ้นกับโรงไฟฟ้า คนยามูนี่แหละที่จะถูกตีตราว่าเลวอีก กลายเป็นคนไม่ดีอีก ครั้นจะให้ไปสร้างที่อื่นก็กระทบพื้นที่อื่น ฉะนั้นเราควรหาทางแก้ปัญหาที่ต้นตอว่าเราจะจัดการปัญหาขยะที่มีอยู่อย่างไรมากกว่า” นายบัณฑิต เสนอ
ขณะที่ พ.อ.เอกวริทธิ์ ชอบชูผล รองโฆษกกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า (กอ.รมน.ภาค 4 สน.) ได้ออกมาชี้แจงสั้นๆ ว่า ในส่วนของโครงการโรงไฟฟ้าขยะจะอยู่ในขั้นตอนใดนั้น ทาง กอ.รมน.ไม่ได้เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้อง โดยปล่อยให้เป็นไปตามกระบวนการของหน่วยงานเจ้าของเรื่อง
@@ กระแสต้านลามจะนะ สกัดโรงไฟฟ้าขยะรับจบหลายท้องถิ่น

ปัญหาความขัดแย้งเรื่องโรงไฟฟ้าขยะยังขยายวงไปถึงพื้นที่ จ.สงขลา โดยย้อนกลับไปเมื่อปี 2558 ชาวบ้านโคกม้า ต.บ้านนา อ.จะนะ เคยแสดงจุดยืนคัดค้านโรงไฟฟ้าขยะจนโครงการต้องชะงักไป
ทว่าล่าสุดในปี 2569 กลับมีความพยายามผลักดันโครงการอีกครั้ง โดยเปลี่ยนพื้นที่มาก่อสร้างบริเวณหน้าเทศบาลตำบลบ้านนา อ.จะนะ แทน
เมื่อเร็วๆ นี้ กลุ่มศึกษาติดตามโรงไฟฟ้าขยะตำบลบ้านนา นำโดย อุสตาซอับดุชชะกูรฺ บินชาฟิอีย์ และ บาบอฮุสณี บินหะยีคอเนาะ ได้เป็นตัวแทน ยื่นหนังสือร้องเรียนต่อคณะกรรมาธิการ (กมธ.) การพัฒนาการเมือง การสื่อสารมวลชน และการมีส่วนร่วมของประชาชน สภาผู้แทนราษฎร ที่มัสยิดหาดสวนกง ต.นาทับ อ.จะนะ โดยมีตัวแทน กมธ.มารับหนังสือ
บาบอฮุสณี ได้ชี้แจงจุดยืนของกลุ่มคัดค้านว่า การตั้งคำถามไม่ได้หมายความว่าปฏิเสธความจำเป็นในการพัฒนา แต่ต้องการประเมินความเสี่ยงที่ประชาชนต้องแบกรับ โดยมีข้อสังเกตสำคัญ 4 ประการ ได้แก่
1.โครงการใหญ่เกินกว่าท้องถิ่นเดียวจะตัดสินใจ เพราะโรงไฟฟ้าขยะที่ต้องการขยะหลายร้อยตันต่อวัน จะส่งผลกระทบข้ามตำบล คำถามคือ เทศบาลตำบลบ้านนา และ อบจ.สงขลา ได้ประเมินผลกระทบที่ครอบคลุมและเปิดให้ประชาชนนอกเขตมีส่วนร่วมหรือไม่
2.ทำเลตั้งอยู่ในพื้นที่ชุมชน เพราะพื้นที่โครงการอยู่ห่างจากเขตเทศบาลตำบลจะนะเพียง 5 นาที และใกล้ชุมชน ต.ตลิ่งชัน และ ต.สะกอม การเผาขยะ 24 ชั่วโมงย่อมเกิดมลพิษ ฝุ่นละออง ก๊าซเสีย เหตุใดจึงเลือกตั้งโครงการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เชื่อมโยงกับชุมชนหลายตำบล
3.ข้ามขั้นตอนการจัดการขยะต้นทาง โดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยังไม่ได้จัดการขยะตามหลักวิชาการอย่างจริงจัง เช่น การคัดแยกขยะต้นทาง การทำปุ๋ยอินทรีย์ หรือรีไซเคิล แต่กลับกระโดดข้ามไปมุ่งสร้างโรงไฟฟ้าขยะขนาดใหญ่เป็นทางเลือกหลักทันที
และ 4.นำเข้าขยะข้ามถิ่น เนื่องจากขยะสามารถคัดแยกได้ ไม่จำเป็นต้องนำไปเผาทั้งหมด หากมีการบริหารจัดการที่เป็นระบบ ปริมาณขยะที่จะเข้าเตาเผาจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ เกิดคำถามว่าเหตุใดจึงต้องนำขยะจากต่างพื้นที่เข้ามาเผาใน อ.จะนะ ทั้งที่ประชาชนในพื้นที่ต้องเผชิญกับความเสี่ยงเพียงฝ่ายเดียว
“การจัดการขยะต้องไม่ใช่การแก้ปัญหาของพื้นที่หนึ่ง ด้วยการนำความเสี่ยงไปฝากไว้กับประชาชนอีกหลายพื้นที่ การพัฒนาต้องคำนึงถึงคนทุกคน ขยะเป็นปัญหาร่วมกัน แต่ความเสี่ยงไม่ควรถูกผลักให้ประชาชนบางกลุ่มต้องแบกรับเพียงฝ่ายเดียว” บาบอฮุสณี กล่าวทิ้งท้าย
