เวทีทัศน์

"...การจัดการเวลานั้น เราต้องยอมรับว่าเรามีเวลาไม่เคยเพียงพอที่จะทำทุกอย่าง หากเรายื้อกับมันมากไป เข้มงวดกับเวลา หรือพยายามจะเพิ่มผลิตภาพมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งยุ่งขึ้นเท่านั้น เพราะถึงเราจะทำงานเสร็จเร็ว มันก็จะมีงานใหม่เข้ามาเพิ่มอยู่เรื่อย ๆ ทั้งนี้ อานนทวงศ์ มฤคพิทักษ์ ผู้เขียนหนังสือ “ช้างกูอยู่ไหน” ได้กล่าวว่า “คนเราไม่ใช่หุ่นยนต์ที่จะสามารถสร้างงานทุกชิ้น ได้มาตรฐานแบบสายการผลิต มนุษย์ไม่สมบ ...

"...เป็นแนวคิดที่ตั้งต้นจาก “ผลลัพธ์” ที่ต้องการหรือยึดเป้าหมายเป็นตัวตั้งก่อน จากนั้นจึงค่อยกลับมาออกแบบ “กลไกหรือวิธีการ” ในการสร้างแรงจูงใจของผู้มีส่วนได้เสียต่าง ๆ ให้สอดประสานกัน เพื่อให้สามารถไปถึงผลลัพธ์หรือเป้าหมายดังกล่าวได้..."

"...ท้ายสุดที่ถือเป็นสัญลักษณ์ของเรื่องคือ “ตะปู” ที่โอมาร์ใช้เป็นกลอุบายบอกเด็กว่าหากคิดหวังอะไรให้เขียนใส่กระดาษแล้วเอาตะปูวิเศษนี้ไปตอกติดไว้บนผนัง พระเจ้าจะรับรู้ได้และจะประทานพรให้ ในขณะที่มีฉากหนึ่งที่โอมาร์แกะตะปูออกจากล้อรถ และเขาเก็บไว้ในกระเป๋ากางเกง ซึ่งเมื่อเขาหยิบออกมาและทิ่มแทงนิ้วมือจนเลือดออก เขาจึงตัดสินใจโยนตะปูตัวนั้นออกไปกลางทะเล ก่อนค้นพบ “ปาฏิหาริย์สีน้ำเงิน” ที่โอมาร์บอกกับ ...

"...การที่ไม่มีเหตุผลให้เราทำอะไรสักอย่าง หมายความว่า ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ทำอะไรสักอย่างด้วยเหมือนกัน ในเมื่อเราทุกคนต้องจากโลกใบนี้ ก็ไม่มีเหตุผลต่อความกลัว หรือความละอาย ดังนั้น เราจึงไม่ควรหลีกหนีความเจ็บปวดและความไม่สบายใจ..."

"...มัลคัม แกลดเวล อธิบายทฤษฎีจุดพลิกผัน (Tipping Point)ในทิศทางที่ว่า “ความคิด ผลิตภัณฑ์ พฤติกรรมมนุษย์ แพร่กระจายออกไปได้เหมือนการกระจายของเชื้อไวรัส เมื่อเคลื่อนตัวไปถึงมวลวิกฤต (Critical Mass) คือเมื่อถึงจำนวน หรือปริมาณที่แน่นอน”..."