‘สำนักงาน ก.พ.ร.’ เปิดรับฟังความคิดเห็นฯ หลักการ ‘Super License’ กิจการร้านกาแฟ ลดภาระ ‘ผู้ประกอบการ’ ขอใบอนุญาตฯ ก่อนจัดทำเป็น ‘พ.ร.ฏ.’ ชี้ขอบเขต กม. ครอบคลุมเฉพาะ ‘กิจการร้านกาแฟ’ ที่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้างอาคารมาแล้ว-มีอาคารที่ได้รับอนุญาตให้ใช้เป็นร้านกาแฟอยู่แล้ว
......................................
เมื่อวันที่ 7 พ.ย. สำนักข่าวอิศรา (www.isranews.org) รายงานว่า เมื่อวันที่ 30 ต.ค.ที่ผ่านมา สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (สำนักงาน ก.พ.ร.) ได้เปิดรับฟังความคิดเห็นต่อหลักการกำหนดระบบใบอนุญาตหลัก ระบบอนุญาตโดยปริยาย และการขยายอายุใบอนุญาต สำหรับกิจการร้านกาแฟ หรือ Super License กิจการร้านกาแฟ เพื่อจัดทำเป็นพระราชกฤษฎีกา (พ.ร.ฎ.) ต่อไป โดยสำนักงาน ก.พ.ร. จะเปิดรับฟังความคิดเห็นฯไปจนถึงวันที่ 28 พ.ย.นี้
สำหรับหลักการกำหนดระบบใบอนุญาตหลัก (Super License) ระบบอนุญาตโดยปริยาย และการขยายอายุใบอนุญาต สำหรับกิจการร้านกาแฟ มีดังนี้
1.การดำเนินการตามพระราชกฤษฎีกานี้ ใช้เฉพาะกรณีกิจการร้านกาแฟที่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้างอาคารมาแล้วหรือมีอาคารที่ได้รับอนุญาตให้ใช้เป็นร้านกาแฟอยู่แล้ว แต่ประสงค์ที่แจ้งหรือขออนุญาตการประกอบกิจการร้านกาแฟ และขอใบอนุญาตกิจการอื่นที่เกี่ยวเนื่องในรูปแบบใบอนุญาตรวม (Super License) ในคราวเดียวกัน
โดยพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้จะกำหนดกระบวนการตั้งแต่การยื่นแจ้งและยื่นคำขออนุญาต การออกใบอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้ง หรือคำสั่งปฏิเสธไม่ออกใบอนุญาต การรับหรือจ่ายค่าธรรมเนียม ค่าบริการ หรือเงินอื่นใด และการอุทธรณ์ ด้วยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ตามพระราชบัญญัติการปฏิบัติราชการทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ.2565
ทั้งนี้ พระราชกฤษฎีกานี้จะกำหนดให้กรมอนามัยทำหน้าที่เป็นหน่วยงานหลักในการรับเรื่องและออกใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ โดยกรมอนามัยอาจเรียกเก็บค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมจากผู้ยื่นแจ้งและขออนุญาตผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ดังกล่าวเพื่อใช้พัฒนาหรือบำรุงรักษาระบบดังกล่าวต่อไปก็ได้
2.กำหนดให้ร้านกาแฟ อันเป็นสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหารตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข เป็นกิจการที่อยู่ภายใต้พระราชกฤษฎีกานี้
2.1 กรณีร้านกาแฟมีพื้นที่จำหน่ายอาหารเกิน 200 ตารางเมตร ให้ใบอนุญาตจำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหารตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข เป็นใบอนุญาตหลัก
2.2 กรณีร้านกาแฟมีพื้นที่จำหน่ายอาหารไม่เกิน 200 ตารางเมตร ให้หนังสือรับรองการแจ้งการจำหน่ายอาหารและสะสมอาหารตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข เป็นใบอนุญาตหลัก
3.กำหนดให้ใบอนุญาตสำหรับกิจการเกี่ยวเนื่องกับกิจการร้านกาแฟดังต่อไปนี้เป็นใบอนุญาตรอง
3.1 ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายสุขภาพ ที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่มตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข เว้นแต่กรณีที่การประกอบกิจการดังกล่าวมีลักษณะเป็นโรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
3.2 ใบอนุญาตขายสุราตามกฎหมายว่าด้วยภาษีสรรพสามิต
3.3 ใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการประกอบกิจการสถานที่เก็บรักษาก๊าซปิโตรเลียมเหลว ประเภทสถานที่ใช้ ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
3.4 ใบอนุญาตเป็นผู้จำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข
4.ให้หน่วยงานผู้รับผิดชอบใบอนุญาตรองจัดทำคู่มือสำหรับประชาชนและ Checklist สำหรับการตรวจสอบคำขอและเอกสารประกอบการพิจารณา โดยกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข เอกสารหลักฐาน ค่าธรรมเนียม ระยะเวลาการพิจารณาให้ชัดเจน และจัดส่งให้แก่กรมอนามัย
5.กำหนดให้กรมอนามัยเป็นหน่วยงานผู้รับคำขอประกอบกิจการร้านกาแฟซึ่งเป็นใบอนุญาตหลัก โดยผู้ประกอบการสามารถเลือกขออนุญาตประกอบกิจการที่จะเป็นใบอนุญาตรองใบหนึ่งหรือหลายใบ เพื่อยื่นพร้อมกันกับใบอนุญาตหลักหรือหนังสือรับรองว่าด้วยการจำหน่ายอาหารและสะสมอาหาร ทั้งนี้ ให้กรมอนามัยเป็นผู้ตรวจสอบคำขอและเอกสารประกอบของใบอนุญาตรองตามรายการที่ปรากฏในคู่มือสำหรับประชาชน
6.ในกรณีที่เอกสารหรือหลักฐานรายการใดไม่ครบถ้วน ให้กรมอนามัยแจ้งให้ผู้ยื่นคำขอดำเนินการแก้ไขภายในระยะเวลาที่กำหนด
7.ในกรณีที่ผู้ยื่นคำขอไม่แก้ไขหรือไม่สามารถแก้ไขให้ถูกต้องหรือครบถ้วนได้ภายในระยะเวลาที่กรมอนามัยกำหนด ให้ถือว่าผู้ยื่นคำขอมีความประสงค์ที่จะดำเนินการขอรับเฉพาะใบอนุญาตหลักและใบอนุญาตรองอื่นที่ถูกต้องครบถ้วนต่อไป ทั้งนี้ ไม่ตัดสิทธิที่ผู้ยื่นคำขอนั้นจะไปแยกยื่นคำขอใบอนุญาตรองที่ยังยื่นคำขอไว้ไม่ถูกต้องหรือครบถ้วนต่อหน่วยงานที่รับผิดชอบตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นโดยตรงในภายหลัง
8.เมื่อกรมอนามัยตรวจสอบคำขอและเอกสารประกอบการพิจารณาพบว่าถูกต้องและครบถ้วนแล้ว ให้ส่งคำขอและเอกสารที่เกี่ยวข้องให้แก่หน่วยงานผู้รับผิดชอบตามกฎหมายว่าด้วยใบอนุญาตรองเพื่อตรวจสอบกิจการและพิจารณาต่อไป
9.การนับระยะเวลาตามคู่มือสำหรับประชาชนให้เริ่มนับตั้งแต่วันที่กรมอนามัยได้รับคำขอและเอกสารประกอบการพิจารณาถูกต้องและครบถ้วน จนถึงวันที่ออกใบอนุญาตหลักและใบอนุญาตรอง โดยให้มีการบันทึกวันที่รับคำขอ วันที่คำขอถูกต้องครบถ้วน และระยะเวลาการพิจารณาของแต่ละหน่วยงานไว้ในระบบอิเล็กทรอนิกส์ด้วย เพื่อให้ผู้ยื่นคำขอสามารถติดตามสถานะคำขอของแต่ละใบอนุญาตได้ผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์
10.เนื่องจากใบอนุญาตหลักและใบอนุญาตรองเป็นกิจการที่ไม่มีความเสี่ยงสูงที่จะก่อให้เกิดสาธารณภัยหรือก่อให้เกิดอันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนหรือสิ่งแวดล้อมในวงกว้าง พระราชกฤษฎีกานี้จึงจะกำหนดให้ใช้ระบบอนุญาตโดยปริยายกับใบอนุญาตเหล่านี้ โดยในกรณีที่หน่วยงานผู้รับผิดชอบใบอนุญาตรองได้รับคำขอและเอกสารประกอบการพิจารณาจากกรมอนามัยแล้ว
หากมิได้มีคำสั่งอนุญาตหรือปฏิเสธภายในระยะเวลาที่กำหนดสำหรับการพิจารณาของผู้อนุญาตในเรื่องนั้น ให้ถือว่ามีคำสั่งอนุญาตโดยปริยาย ตามที่กำหนดในมาตรา 19 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการอำนวยความสะดวกฯ ทั้งนี้ ในกรณีที่ผู้อนุญาตมีความจำเป็นที่จะต้องขยายระยะเวลาพิจารณาแล้ว ผู้อนุญาตใบอนุญาตรองจะต้องหนังสือแจ้งการขยายระยะเวลาต่อสำนักงาน ก.พ.ร. และกรมอนามัย ก่อนครบกำหนดระยะเวลาตามคู่มือสำหรับประชาชน
11.เพื่อลดภาระของผู้ยื่นคำขอ ในกรณีที่มีความจำเป็นที่หน่วยงานใดจำเป็นต้องลงพื้นที่ตรวจสอบก่อนการอนุญาต ให้หน่วยงานผู้อนุญาตทั้งหมดบูรณาการการทำงานโดยให้เข้าตรวจสอบพร้อมกัน โดยให้หน่วยงานผู้อนุญาตแจ้งไปยังกรมอนามัยเพื่อกำหนดวันและเวลาลงพื้นที่และให้กรมอนามัยแจ้งไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อให้เข้าตรวจสอบในวันและเวลาเดียวกัน และหากหน่วยงานไม่สามารถเข้าตรวจสอบในวันและเวลาที่กรมอนามัยแจ้งได้แล้ว ให้ถือว่าหน่วยงานดังกล่าวไม่มีข้อขัดข้องที่จะอนุญาต
12.ในการออกใบอนุญาต ให้กรมอนามัยออกใบอนุญาตหลักเพียงใบเดียวในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ โดยให้มีการระบุว่าผู้รับใบอนุญาตหลักดังกล่าวสามารถประกอบกิจการที่เป็นใบอนุญาตรองใดได้บ้าง
13.ในกรณีที่กรมอนามัยมีคำสั่งปฏิเสธไม่ออกใบอนุญาตหลัก ให้ถือว่าคำขอรับใบอนุญาตรองทั้งหมดถูกปฏิเสธไปด้วยโดยปริยาย
14.ในกรณีของกิจการร้านกาแฟที่ได้รับหนังสือรับรองว่าด้วยการจำหน่ายอาหารและสะสมอาหารก่อนได้รับใบอนุญาตรองของกิจการที่เกี่ยวข้อง ให้ผู้จดแจ้งสามารถประกอบกิจการเฉพาะที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายไปพลางก่อนได้
15.กรณีที่ผู้ยื่นคำขอมีความประสงค์จะให้ใบอนุญาตหลักและใบอนุญาตรองมีอายุ 5 ปี ให้ผู้ยื่นคำขอแจ้งความประสงค์ต่อกรมอนามัยในขณะที่ยื่นคำขอรับใบอนุญาตหลัก และให้ชำระค่าธรรมเนียมของใบอนุญาตหลักและใบอนุญาตรอง สำหรับอายุใบอนุญาตตลอดทั้งห้าปีของทุกใบ
16.เมื่อได้รับค่าธรรมเนียมแล้ว ให้กรมอนามัยจัดสรรและดำเนินการส่งคลังหรือส่งให้หน่วยงานต่าง ๆ ที่มีอำนาจในการรับจดแจ้งหรือออกใบอนุญาตนั้น
17.ในกรณีที่ผู้อนุญาตใบอนุญาตใดมีคำสั่งปฏิเสธไม่ออกใบอนุญาต และผู้ยื่นคำขอประสงค์จะอุทธรณ์คำสั่งนั้น ให้อุทธรณ์ต่อผู้อนุญาตดังกล่าว ผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ตามข้อ 1 สำหรับหลักเกณฑ์ วิธีการ และระยะเวลาการอุทธรณ์และพิจารณาอุทธรณ์ ให้เป็นไปตามที่กฎหมายว่าด้วยการนั้นกำหนด ทั้งนี้ หากกรณีเป็นใบอนุญาตรอง ผู้ยื่นคำขออาจเลือกดำเนินการต่อสำหรับใบอนุญาตอื่นที่เหลือโดยไม่อุทธรณ์ก็ได้
18.ระบบใบอนุญาตหลักและการอนุญาตโดยปริยายตามพระราชกฤษฎีกานี้ ไม่เป็นการปลดเปลื้องภาระของหน่วยงานผู้อนุญาตตามใบอนุญาตรอง ในการกำกับดูแลและตรวจสอบการประกอบกิจการต่าง ๆ ที่อนุญาตพร้อมกับใบอนุญาตหลัก
19.การกำกับดูแลและตรวจสอบกิจการตามใบอนุญาตต่าง ๆ ภายหลังอนุญาต ให้เป็นไปตามที่กฎหมายว่าด้วยการนั้นกำหนด ทั้งนี้ หากผู้รับใบอนุญาตถูกพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตใด ไม่ว่าจะเป็นใบอนุญาตหลักหรือใบอนุญาตรอง จะไม่กระทบถึงใบอนุญาตอื่นซึ่งมิได้ถูกพักใช้หรือเพิกถอน โดยผู้รับใบอนุญาตสามารถใช้ใบอนุญาตที่ยังมิได้ถูกพักใช้หรือเพิกถอนดำเนินกิจกรรมต่อไปได้ต่อไปได้
20.ในกรณีที่ผู้ประกอบการได้รับใบอนุญาตกิจการเกี่ยวเนื่องอื่นซึ่งเป็นใบอนุญาตรองภายหลังจากที่ได้รับใบอนุญาตหลักแล้ว และประสงค์จะให้มีการรวมใบอนุญาตกิจการเกี่ยวเนื่องไว้อยู่ภายใต้ใบอนุญาตหลัก ให้ผู้ประกอบการแจ้งความประสงค์ไปยังกรมอนามัยเพื่อออกใบอนุญาตหลักพร้อมรายการใบอนุญาตรองที่ปรับปรุงใหม่รายการใบอนุญาตรองและส่งใบอนุญาตหลักหรือหนังสือรับรองว่าด้วยการจำหน่ายอาหารและสะสมอาหารที่ปรับปรุงแล้วให้ผู้ประกอบการโดยพลัน เพื่อที่ผู้ประกอบการจะได้ใช้แสดงใบอนุญาตตามมาตรา 13 แห่งพระราชบัญญัติการปฏิบัติราชการทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ.2565
ทั้งนี้ ให้ขยายอายุใบอนุญาตกิจการเกี่ยวเนื่องซึ่งเป็นใบอนุญาตรองที่เพิ่มใหม่ให้มีอายุเท่ากับอายุที่เหลืออยู่ของใบอนุญาตหลัก และให้ผู้ประกอบการชำระส่วนต่างค่าธรรมเนียมใบอนุญาตรองดังกล่าวต่อกรมอนามัยผ่านวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ตามข้อ 1 โดยให้คำนวนค่าธรรมเนียมตามอายุของใบอนุญาตหลักหรือหนังสือรับรองว่าด้วยการจำหน่ายอาหารและสะสมอาหารที่เหลืออยู่
21.ในกรณีที่ผู้อนุญาตใบอนุญาตรองเพิกถอนใบอนุญาตผู้รับใบอนุญาตรายใดแล้ว ให้ผู้อนุญาตใบอนุญาตรองแจ้งไปยังกรมอนามัยเพื่อปรับปรุงรายการใบอนุญาตรองและส่งใบอนุญาตหลักหรือหนังสือรับรองว่าด้วยการจำหน่ายอาหารและสะสมอาหารที่ปรับปรุงแล้วให้ผู้ประกอบการโดยพลัน เพื่อที่จะได้ใช้แสดงใบอนุญาตตามมาตรา 13 แห่งพระราชบัญญัติการปฏิบัติราชการทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ.2565 ทั้งนี้ การปรับปรุงรายการดังกล่าวไม่กระทบถึงอายุของใบอนุญาตหลักหรือหนังสือรับรองว่าด้วยการจำหน่ายอาหารและสะสมอาหาร และใบอนุญาตรอง
22.ให้กรมอนามัยจัดส่งข้อมูลเกี่ยวกับการอนุญาตตามพระราชกฤษฎีกานี้ให้แก่กรมสรรพากร กรมสรรพสามิต กรมพัฒนาธุรกิจการค้า และสำนักงานสถิติแห่งชาติ รวมทั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่างๆ เพื่อเป็นข้อมูลประกอบการดำเนินการตามกฎหมายของหน่วยงานดังกล่าว
“มาตรา 21 แห่ง พ.ร.บ.การอำนวยความสะดวกในการพิจารณาอนุญาตและการให้บริการแก่ประชาชน พ.ศ. 2569 ได้กำหนดให้ ในกรณีที่การประกอบกิจการหรือการดำเนินการของประชาชนในกิจการใดจำเป็นต้องได้รับการอนุญาตจากผู้อนุญาตหลายรายหรือหลายกระบวนงาน จะตราพระราชกฤษฎีกากำหนดให้มีใบอนุญาตหลักและใบอนุญาตรองของกิจการนั้นก็ได้ ผู้ใดได้รับใบอนุญาตหลักของกิจการใดให้ถือว่าผู้นั้นได้รับใบอนุญาตรองของกิจการนั้นตามกฎหมายว่าด้วยการอนุญาตนั้นด้วยแล้ว โดยไม่ต้องยื่นคำขออนุญาตใหม่อีก
และให้ระบุการได้รับอนุญาตสำหรับใบอนุญาตรองให้ชัดแจ้งไว้ในใบอนุญาตหลักดังกล่าวด้วย ในพระราชกฤษฎีกาดังกล่าว ให้ระบุให้ชัดแจ้งถึงกิจการที่เป็นใบอนุญาตหลักและกิจการที่ถือว่าได้รับใบอนุญาตรอง รวมตลอดทั้งหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการอนุญาตสำหรับใบอนุญาตหลัก และการมีส่วนร่วมในการพิจารณาของผู้อนุญาตตามใบอนุญาตรอง การเรียกเก็บค่าธรรมเนียม และการนำส่งค่าธรรมเนียม
โดยที่ผ่านมาการขออนุญาตร้านกาแฟ ต้องติดต่อกับหลายหน่วยมีระยะเวลารอคอยนาน ประกอบกับธุรกิจร้านกาแฟช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจและการท่องเที่ยว สร้างงาน และกระจายรายได้สู่ชุมชน โดยเฉพาะผู้ประกอบการรายย่อย จึงควรพัฒนาระบบการขออนุญาตหลัก (Super License) กรณีกิจการร้านกาแฟ เพื่อลดขั้นตอน ระยะเวลา และภาระค่าใช้จ่ายตลอดจนอำนวยความสะดวกในการเริ่มต้นประกอบธุรกิจของผู้ประกอบการ” สำนักงาน ก.พ.ร. ระบุ
อ่านเพิ่มเติม : การรับฟังหลักการ Super License กิจการร้านกาแฟ

Isranews Agency | สำนักข่าวอิศรา